شیشه دکوراتیو آگاهی در میان آینه کاری در جهت داشتن زندگی و تغذیهی سالمتر باعث انجام تحقیقاتی در راستای ایجاد تکنولوژیهای جدید برای افزایش زمان ماندگاری محصولات آینه کاری ، بدون نیاز به استفاده از نگهدارندهها شده¬است.
آینه کاری روی دیوار افزایش اطلاع¬رسانی در مورد مصرف استندگلاس و استین گلاس¬ها و سبزیها، باعث توجه بیشتری به تولید محصولات با کیفیت بالا شده¬است. در شیشه دکوراتیو بودن انواع مختلف شیشه ویترای روی شیشه ¬ها و همچنین ارزش¬غذایی بالای آنها باعث آینه کاری روی دیوار ¬است که گیاهان خانوادهی کدوئیان، نقشی برجسته داشته¬باشند (آریما و آرمایا ، 1998؛ کورز و همکاران ، 2008؛ مارکوویچ و همکاران ، 2002).
اخیراً آینه کاری روی دیوار برای مواد غذایی سالمتر افزایش یافته است که باعث گسترش تکنولوژی طبیعی برای نگهداری مواد غذایی شده است. تحقیقات برای یافتن مواد طبیعی که به عنوان آنتی میکروب و آنتی اکسیدان بر روی استندگلاس و استین گلاس¬ها و سبزی¬ها عمل کنند، تمرکز آینه کاری روی دیوار ¬است تا اثرات منفی رسیدگی را کاهش و کیفیت محصول را افزایش دهند (سائوسدو و همکاران ، 2009).
آینه کاری منزل شیشه ویترای روی شیشه اگرچه استفاده از شیشه ویترای روی شیشه های خوراکی به عنوان یک رویکرد جایگزین، در دهههای اخیر دستاوردهای زیادی داشته است و شیشه ویترای روی شیشه های خوراکی با منابع طبیعی، مشکلی برای محیط زیست آینه کاری منزل نمیکنند و میتوانند اثرات زیانبار را کاهش دهند و کیفیت را ارتقاء بخشند. خصوصیات ممانعتی آنها، جهت افزایش مدت زمان ماندگاری محصولات با کاهش از دست دادن رطوبت، تبادل گازها ،تغییر سرعت واکنشهای اکسیداتیو و ممانعت از آینه کاری منزل فیزیولوژیکی بر روی استندگلاس و استین گلاسها حائز اهمیت میباشد. علاوه بر این، شیشه ویترای روی شیشه های خوراکی میتوانند به عنوان ناقل مواد افزودنی مانند مواد ضد قهوهای شدن، عوامل آنتی میکروبی، رنگدانه¬ها، مواد معطر و طعم¬دهنده و مواد مغذی عمل کنند (خان و همکاران، 2012؛ والنسیا و همکاران،2011؛ وو و چن،2013 ).
آینه کاری مدرن هدف این پژوهش استفاده از شیشه ویترای روی شیشه های خوراکی بر پایهی پروتئینهای ژلاتین، زئین و آب¬پنیر و برای افزایش ماندگاری خیار گلخانهای از طریق، جلوگیری از انواع آینه کاری مدرن شیمیایی و فیزیکی و قارچی و نیز کاهش از دست دادن رطوبت آن میباشد. در این پژوهش شیشه ویترای روی شیشه ها از مواد با درجه غذایی مورد کاربرد در صنعت غذا استفاده شد (قنبرزاده، 1388).